• Opis
  • 18.
Edward Okuń
1872 Wólka Zerzeńska - 1945 Skierniewice
Apoteoza Jesieni, 1916 r

olej, płótno, 40 x 70 cm, sygn. i dat. l.d.: EOKVN.1916 (monogram wiązany), na odwrocie blejtramu nalepka Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Wystawiany: kwiecień 1920 r , Towarzystwo Sztuk Pięknych w Warszawie, Wystawa indywidualna Edwarda Okunia.

Obraz posiada ekspertyzę dr hab. Małgorzaty Biernackiej

* Do obiektu zostanie doliczona opłata wynikającą z tzw. droit de suite, tj. prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Opłata będzie obliczana gdy równowartość kwoty wylicytowanej przekroczy 1000 zł. Do 500 000 zł wynosi 5% od kwoty wylicytowanej, a powyżej 500 000 wynosi 3% od kwoty wylicytowanej. W Polsce droit de suite reguluje art. 19-195 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. z późniejszymi zmianami, zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej dyrektywą 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki.

Estymacja: 120 000 - 140 000 zł
Cena wywoławcza: 80 000 zł
Edward Okuń
1872 Wólka Zerzeńska - 1945 Skierniewice
Studiował malarstwo w warszawskiej Szkole Rysunkowej W. Gersona, następnie w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem I.Jabłońskiego, W.Łuszczkiewicza, F. Cynka i J.Unierzyskiego. Artystyczną edukację kontynuował w Monachium, w szkołach S.Grochowskiego, A.Ažbégo i S. Hollosy'ego, oraz w paryskiej Académie Julian w pracowniach B. Constanta, R. Collina i J.-P. Laurensa. W roku 1898 osiadł w Rzymie. Współpracował jako ilustrator z warszawskim czasopismem ?Chimera? oraz monachijskim ?Jugend?. W 1921 r. powrócił do Warszawy, gdzie od 1930 r. wykładał w tamtejszej Szkole Sztuk Pięknych im. W. Gersona. Był członkiem TZSP, w którego wystawach, począwszy od roku 1893, regularnie uczestniczył. W siedzibie TZSP miały również miejsce liczne indywidualne prezentacje twórczości artysty, m.in. w 1902 roku. Prace swoje Okuń eksponował ponadto w salonach Krywulta, Kulikowskiego i Gutnajera, a także w TPSP w Krakowie i Lwowie. Uczestniczył też w zagranicznych ekspozycjach, m.in. w Paryżu, Berlinie, Kijowie, Monachium i Rzymie. Malował pejzaże, zwłaszcza włoskie, portrety oraz kompozycje symboliczne i baśniowe, a także tematy literackie. Prace jego znamionowała dekoracyjność linii oraz syntetyczne ujęcie formy.