• Opis
  • 14.
Eugeniusz Markowski
1912 Warszawa – 2007 tamże
1 ? 1 kol., 1983

olej, płótno, 90 × 80 cm
sygn. l. bok: E. Markowski
Wystawiany i reprodukowany: Eugeniusz Markowski Malarstwo/Eugeniusz
Markowski. Rysunek., pod red: M.Z. Szwajcewskiej, katalog wystawy BWA w Kaliszu (maj 1986), BWA w Sopocie (sierpień 1986), BWA w Zamościu (kwiecień 1986), Kalisz 1986, poz. 3.

Estymacja: 38 000 - 45 000 zł
Cena wywoławcza: 32 000 zł
Eugeniusz Markowski
1912 Warszawa – 2007 tamże
Studiował w ASP w Warszawie. W 1939 roku otrzymał dyplom u Tadeusza Pruszkowskiego. Przebywając we Włoszech w latach 1940–1950 związał się z grupą Libera Associazione Arti Figurative i z Art Club. Był dyplomatą we Włoszech oraz Kanadzie. Po powrocie do kraju został dyrektorem Biura Współpracy Kulturalnej z Zagranicą Ministerstwa Kultury i Sztuki. Stanowisko to piastował w latach 1960–1969. W 1969 roku objął stanowisko profesora na macierzystej uczelni. Głównym motywem prac Markowskiego stanowią postaci człowieka oraz
zwierząt, które artysta celowo deformuje, nadając im karykaturalny wydźwięk. Zajmował się scenografią, współpracując z Operą Gdańską i teatrami warszawskimi. W 1963 reprezentował Polskę na Biennale w Sao Paulo. Kazimierz Mikulski (1918 Kraków -1998 tamże) Studiował w pod kierunkiem Pawła Dadleza i Kazimierza Sichulskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie okupacji uczył się w Kunstgewerbeschule u Fryderyka Pautscha. Po wojnie
studiował aktorstwo i reżyserię w Studio Dramatycznym przy Starym Teatrze w Krakowie. Członek i współzałożyciel Grupy Krakowskiej. Był artystą wszechstronnym. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, scenografią. Był również aktorem – występował w teatrze konspiracyjnym Kantora i Cricot 2. Jego malarska twórczość od początku nawiązywała do nurtu surrealizmu. Metaforyczne prace artysty cechują się odrealnioną baśniową atmosferą.
W jego kompozycjach częstymi motywami stawały się postaci młodych kobiet, zaczarowanych zwierząt. Artysta posługiwał się płaską paletą barw.