• Opis
  • 18.
Ireneusz Pierzgalski
1929 Łódź - 2019 Łódź
Sun, 1982

olej, płótno, 73 × 60 cm
sygnowany i opisany na odwrocie: 57 SUN |IRENEUSZ PIERZGALSKI|VIII 1982 |73 X 60 cm

WYSTAWIANY:
1986 – Poland painting. Twelve Contemporary Polish Artist, Epsom, The Ashley Gallery
1987 – Ireneusz Pierzgalski. Malarstwo. Biuro Wystaw Artystycznych w Łodzi
2015 – Ireneusz Pierzgalski. Malarstwo – Retrospektywa. Miejska Galeria Sztuki w Łodzi

Prezentowana praca należy do cyklu obrazów powstałych w latach 80. i 90. XX, inspirowanych Yijing – „Księgą Przemian”. Tak pisał autor o swoim malarstwie z tego okresu:
Wychowany na informel’u, malarstwie gestu, kaligrafii postanowiłem sięgnąć do ich wschodniego rodowodu. Zrobiłem to powodowany skłonnością szukania związków między kulturami świata i w przekonaniu, że natura ludzka jest jedna bez względu na regionalną, kulturowa przynależność człowieka. (...) Tak się składa, że źródła chińskie czy hinduskie są w stanie, nie po raz pierwszy zresztą, zwrócić uwagę europejskiego
artysty w innym kierunku, a tym samym ożywić jego możliwości twórcze. (...) Moje
zainteresowanie Księgą Zmian (I Ching) nie jest niczym nadzwyczajnym. Znajduję
w niej wartościową pomoc w praktyce „podejmowania decyzji na intuicję”.
Przedstawiając cykl obrazów z inspiracji Księgą Zmian, zależy mi na tym, aby widz
wyniósł korzyść z ich obejrzenia bez zbędnych domysłów – co autor miał na myśli.
Ireneusz Pierzgalski, cyt. za: Ireneusz Pierzgalski. Malarstwo. Biuro Wystaw Artystycznych w Łodzi [b.n.]

Estymacja: 18 000 - 20 000 zł
Cena wywoławcza: 15 000 zł
Ireneusz Pierzgalski
1929 Łódź - 2019 Łódź
W 1955 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi. W latach 1955-1976 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi, a od 1976 do 2003 roku roku pracował na macierzystej uczelni gdzie prowadził Pracownię Fotografii na Wydziale Grafiki. W 1990 roku otrzymał tytuł profesora.
Związany z łódzkim środowiskiem artystycznym W latach pięćdziesiątych współpracował z grupą artystów „Piąte Koło”, później z Grupą „Nowa Linia”, działającą od 1959 r. przy ZLP w Łodzi. W pierwszej połowie lat sześćdziesiątych wielokrotnie pokazywał swoje prace w słynnej galerii "Krzywe Koło" w Warszawie. W tym czasie powstały cykle rysunków i obrazów inspirowanych dalekowschodnią kaligrafią. Wystawiał wspólnie z Andrzejem Łobodzińskim i Krystynem Zielińskim w łódzkim salonie Towarzystwa Fotograficznego, a także z nimi i Stanisławem Fijałkowskim w Galerii Krzysztofory w Krakowie w 1961 roku. W 1965 roku wraz z Andrzejem Łobodzińskim zbudowali przedmiot z ruchomymi elementami wytwarzającymi dźwięki, nazwany „Klantata”.  Jest autorem określenia "Hotel Sztuki", którym dzięki niemu w latach 70. zaczęto nazywać ideę niezależnej aktywności wystawienniczej sformułowaną wcześniej przez Andrzeja Paruzela. W latach siedemdziesiątych tworzył cykle fotograficzne i multimedialne projekcje / „Czytający + fotele”, „Czapeczki”. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, grafiką i fotografią, przede wszystkim analogową, często będącą podstawą do litografii. Wielokrotnie eksperymentował z mediami, tworząc m.in. instalacje. Prace w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi a także w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.