• Opis
  • Informacje o autorze
  • 6.
Jacek Malczewski
1854 Radom - 1929 Kraków
Modelka między woźnymi Akademii

olej, płótno, 61 × 39,3 cm

Pochodzenie:
– Karol Bołoz – Antoniewicz, Lwów (przynajmniej do 1926 r.)
– Kolekcja prywatna, Polska
Wystawiany
– Wystawa jubileuszowa Jacka Malczewskiego, Towarzystwo Sztuk Pięknych we Lwowie, Pałac Sztuki, maj – czerwiec, 1926 r. (wg domniemania p. Agnieszki Ławniczakowej):
Opisany:
Katalog wystawy jubileuszowej Jacka Malczewskiego, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie, Pałac Sztuki, Lwów maj-czerwiec 1926, s. 46, poz. 189.

Do obrazu dołączona ekspertyza p. Agnieszki Ławniczakowej z 1991 r.

„Ciało dziewczyny w tonach szaro-liliowo-różowawych, modelowane jasnymi impastami kremowo-różowych świateł, rysuje się wyraziście, sprężystym kształtem na zielonkawoszarym tle. Głowę jej wieńczą gładko upięte brązowe włosy. Postument białoszary ze szmaragdową zielenią wokół stóp. Ciała mężczyzn w granatowych czapkach malowan(ych) tonami ugru, brudnego różu i odcieni szaroliliowych. Koźle nogi brunatne z ciemno żółtymi światłami. Podłoga od ściany oddzielona wąskim pasem żółcieni. Obraz malowany lekko, na pograniczu formy szkicowej, partiami cienko, laserunkowo, partiami impastem z wykorzystaniem charakterystycznej dla Malczewskiego dynamiki rysunku i wibracji krótkich, określających bryłę świateł.”
(fragment ekspertyzy p. Agnieszki Ławniczakowej z 1991 r.)

Estymacja: 80 000 - 100 000 zł
Cena wywoławcza: 56 000 zł
Jacek Malczewski
1854 Radom - 1929 Kraków

Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. w pracowniach W. Łuszczkiewicza i J. Matejki oraz w paryskiej École des Beaux-Arts u E. Lehmanna. Był jednym z założycieli stowarzyszenia „Sztuka”. Od 1902 roku należał do Stowarzyszenia Artystów Polskich, był też członkiem wiedeńskiej Secesji. W latach 1897-1900 oraz 1910-1921 piastował stanowisko profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Wczesny okres twórczości artysty, nawiązujący do tradycji realizmu, zdominowany był przez tematy inspirowane polską poezją romantyczną i baśnią ludową oraz odwołujące się do martyrologii Sybiru. Z kolei zwrócił się ku symbolizmowi, tworząc własną, oryginalną emblematykę. Wykonał też liczne portrety, często nie wolne od symboliki i alegorii.