• Opis
Jan Cybis
1897 Wróblin - 1972 Warszawa
Stary Sącz, 1957 r.

akwarela, ołówek, papier, 30,5 × 45 cm w świetle passe-partout
sygn. i dat. p. d.: Jan Cybis Stary Sącz 1957

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Polska
Kolekcja rodziny malarza Eustachego Wasilkowskiego (1904–1977).

Praca pochodzi z pleneru w Starym Sączu (lipiec – wrzesień 1957), gdzie (…) „artysta pojechał wraz z rodziną i kolegami malarzami: Kazimierzem Tomorowiczem i Janem Wodyńskim. Wykonuje ponad 50 akwarel i gwaszy, dużo rysuje. Motywy architektury miasteczka i pejzażu okolic Starego Sącza pojawiają się odtąd w wielu malowanych później obrazach olejnych. (Jan Cybis 1897–1972, red. J. Chrzanowska-Pieńkos, T. Sowińska, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa 1997, s. 373.

Lokalizacja: Galeria Sztuki Dawnej w Sopocie
Cena: 5 000 zł
Jan Cybis
1897 Wróblin - 1972 Warszawa
Studia malarskie odbył początkowo w Akademii Sztuki i Przemysłu Artystycznego we Wrocławiu (1920-21), następnie zaś w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach J. Mehoffera, I. Pieńkowskiego oraz J. Pankiewicza. Naukę kontynuował w Paryżu, gdzie wraz z innymi studentami Pankiewicza współtworzył grupę kapistów. W 1931 r. artysta powrócił do kraju. W roku następnym, w siedzibie krakowskiego TPSP, odbyła się jego pierwsza wystawa indywidualna. Uczestniczył w wystawach warszawskiego IPS oraz krakowskiego ZPAP. W roku 1934 reprezentował polską sztukę na Biennnale w Wenecji a w 1938 r., na wystawie w Camegie Institute w Pittsburgu. W 1948 r. objął stanowisko profesora warszawskiej ASP. W latach 1955-57 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie, po czym powrócił do macierzystej uczelni. Brał udział w wielu prezentacjach sztuki polskiej za granicą, zaś monograficzne wystawy artysty miały miejsce m.in. w Warszawie ? w galerii Zachęta (1956 r.) oraz w Muzeum Narodowym (1965 r.). Twórczość Cybisa koncentrowała się wokół zagadnień związanych z barwą i fakturą. Zaważyły na niej estetyczne koncepcje Cezanne?a i Bonnard`a, a także doświadczenia fowistów. Tematami jego dzieł są przeważnie pejzaż, martwa natura i akt.