• Opis
  • 33.
Zbysław Maciejewski
1946 Pohulanka - 1999 Kraków
Pocałunek, 1978

akryl, płótno, 137 × 170 cm, sygnowany p.g.: [monogram] oraz data: 28 II 1978,
sygnowany i opisany na odwrocie: Zbysław Marek Maciejewski |[dane adresowe] |POCAŁUNEK |137 X 170 |akryl|1978

„Maciejewski wydaje się obojętny na modę i terror tzw. awangardy; nie dał się zbić z tropu w dążeniu do perfekcji w stwarzaniu własnego osobistego stylu, własnego uniwersum, a lotność i pewność w jego kształtowaniu ma w sobie coś niemal czarnoksięskiego.”
Maria Rzepińska, Zbysław Marek Maciejewski. Małe igraszki, Galeria Na Mokrej, Poznań 1996
„(...) uwodzicielską rolę odgrywa również wysmakowana uroda formalna jego płócien. Wibrujące, rozedrgane przestrzenie, postaci rozkładające się na naszych oczach na dziesiątki osobnych elementów i na powrót składające się w całość, przez kontekst przestrzenny i psychiczny pogłębiają absurd i groteskowość tego świata przybliżając jednocześnie przenikliwą i dojmującą o nim prawdę.”
Krystian Lupa, Zbysław Marek Maciejewski. Wystawa malarstwa i rysunku, rysunki, gwasze, obrazy z lat 1975–1979, Olsztyn 1979

* Do obiektu zostanie doliczona opłata wynikającą z tzw. droit de suite, tj. prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Opłata będzie obliczana gdy równowartość kwoty wylicytowanej przekroczy 1000 zł. Do 500 000 zł wynosi 5% od kwoty wylicytowanej, a powyżej 500 000 wynosi 3% od kwoty wylicytowanej. W Polsce droit de suite reguluje art. 19-195 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. z późniejszymi zmianami, zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej dyrektywą 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki.

Estymacja: 60 000 - 80 000 zł
Cena wywoławcza: 50 000 zł
Zbysław Maciejewski
1946 Pohulanka - 1999 Kraków
Zaliczany do czołówki artystów polskich 2. połowy XX wieku. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie, w 1969 roku, uzyskał dyplom w Pracowni Malarstwa profesora Wacława Taranczewskiego. W późniejszym czasie sam został profesorem tejże uczelni (od 1989 roku prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Grafiki), jak również profesorem Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Twórczość jego inspirowana jest m.in. sztuką okresu Młodej Polski, secesją, koloryzmem, a także kulturą Dalekiego Wschodu. Maciejewski
często odwoływał się do metafory, nierzadko posiadającej wymowę erotyczną, przez co jego kompozycje przyciągają uwagę widza głównie klimatem – tajemniczym, zagadkowym, bądź radosnym, pełnym niezmąconego, choć podszytego napięciem, spokoju. Budował ów nastrój za pomocą oryginalnego systemu malarskich znaków: materię jego prac tworzą z reguły rozedrgane, pulsujące ulubionymi barwami (między innymi rozmaitymi tonami zieleni) i światłem drobne pociągnięcia pędzlem, mozaikowo wypełniające płaszczyznę. Był znakomitym znawcą sztuki, kolekcjonerem kobierców wschodnich, porcelany, rycin
japońskich i malarstwa polskiego. Zmarł przedwcześnie, po ciężkiej chorobie, w 1999 roku. Za swą twórczość malarską, obok wielu innych, otrzymał w 1997 roku Nagrodę im. Witolda Wojtkiewicza, przyznawaną przez krakowski Okręg ZPAP.